Tag Archive: Marathi


Search terms

Daily I get same “teachers day” search term for my blog…From last 2 months,the person is searching for teachers day,but I wonder how he havnt got anything relevant yet on entire internet.There is absolutely little on my blog related to this.I am not getting it.But it is for sure that blog visits are increased.

Search Engine Terms

These are terms people used to find your blog.

Yesterday

Search  Views

teacher days 1
teacher’s day picture 1
marathi thought in teacher 1
happy teacher day 1

🙂

Advertisements

दसरा म्हणजे आनंदाचा, उत्साहाचा, क्षात्र तेजाचा आणि पाटी पूजनाचाही सण. “दसरा सण मोठा, नाही आनंदा तोटा,’ असे म्हणण्यातूनच दसरा आणि त्याचे माहात्म्य व्यक्त होते. पण हा एवढाच दसरा आहे का?

एके काळी दसऱ्याच्या मुहूर्तावर सीमोल्लंघनाला जाण्याची पद्धत होती. पावसाळ्याचे दिवस आपापल्या शेताची, घराची काळजी घेतल्यानंतर मराठी वीर या दिवशी आपल्या तलवारी, भाले बाहेर काढायचे. पाती उजळली जायची, त्यांची पूजा व्हायची आणि स्वाऱ्या “मुलूख मारायला’ बाहेर पडायच्या.

काळानुसार त्यात बदल झाला. दसऱ्याच्या दिवशी स्वाऱ्यांना जाणे थांबले. सोने लुटणे म्हणजे संध्याकाळी देवाला जाऊन येताना आपट्याची पाने आणणे, एवढ्यापुरते मर्यादित राहिले. सीमोल्लंघन म्हणजे गाड्या काढून जवळच्या एखाद्या देवीच्या मंदिरात जाऊन येणे, एवढेच बाकी राहिले.

यात काय चुकीचे आहे, असा प्रश्‍न पडणे साहजिकच आहे. आता आम्ही काय लढायला जायचे का, असा प्रश्‍न विचारणेही स्वाभाविक आहे. परंतु यात एकच सतत जाणवत राहते की आपण “सीमोल्लंघन’ या संकल्पनेचा अर्थ फारच संकुचित घेतला आहे. सीमोल्लंघन हे एखाद्या क्षेत्रात होऊ शकते, आपल्या जीवनशैलीत होऊ शकते, आपल्या आर्थिक, सामाजिक, शैक्षणिक बाबींमध्येही होऊ शकते! असे सीमोल्लंघन करणाऱ्यांची उदाहरणेही आपल्या आसपास आहेत. याबाबतचे अगदी आताचे उदाहरण द्यायचे तर “गांधीगिरी’ हे “गांधीवादा’ने केलेले सीमोल्लंघनच आहे!

योग्य कारणासाठी किंवा नव्या जमान्यात न सामावणाऱ्या चौकटी मोडणे, असा सीमोल्लंघनाचा नवा अर्थ घेता येईल. केवळ कुष्ठरोग्यांच्या सेवेसाठी घरदार सोडणारे बाबा आमटे, आदिवासींची सेवा करण्यासाठी बाबांच्या पावलावर पाऊल ठेवणारी त्यांची मुले, सुना, नातवंडे आणि नातसुना या साऱ्यांनी सीमोल्लंघनच केले आहे. एखादी फ्लॉरेन्स नाईटिंगेल जननिंदेची पर्वा न करता रुग्णांच्या सेवेचे व्रत अंगीकारते, तर एखादी मेधा पाटकर धरणग्रस्तांच्या मागण्यांसाठी रान पेटवते, एखादा राजेंद्रसिंह राजस्थान हिरवागार व्हावा म्हणून जिवाचा आटापिटा करत असतो. हे सारे तत्कालीन चौकटी मोडणारे, समाजाने किंवा कुटुंबाने घातलेल्या सीमा ओलांडणारेच आहेत. एखादे रघुनाथ माशेलकर, एखादे नरेंद्र जाधव, एखादे लक्ष्मी मित्तल किंवा एखादे धीरूभाई अंबानी आपल्या आर्थिक सीमा धैर्याने ओलांडून शैक्षणिक किंवा आर्थिक क्षेत्रात गगनभरारी घेतात, हे सीमोल्लंघनच नाही का?

सीमोल्लंघनाचा हा अर्थ आता आपण समजावून घेण्याची गरज आहे. अगदी जवळचे उदाहरण द्यायचे तर वाहतुकीचे नियम पाळणे, प्रदूषण कमी करण्यासाठी प्रयत्न करणे किंवा तसा प्रयत्न करणाऱ्यांना सहकार्य करणे, हेदेखील आपल्या दृष्टीने सीमोल्लंघन होऊ शकते. सीमोल्लंघनाचा हा नवा अर्थ खूप महत्त्वाचा आहे. अनेकांनी तो सांगण्याचा प्रयत्न केला आहे. आता गरज फक्त आचरणात आणण्याची आहे!

 

Copy-Pasted from http://www.esakal.com/aadishakti/vijayadashami.html

Live above the Line

Managing 24 hours of the day effectively is all up to us.How do we spend our time, how do we prioritize things, are we capable enough to follow timelines set by ourselves…? Many things!

Normally a conversation starts with “Hey, I didn’t find time this and that!”  blah blah blah !!! 

That’s it!

Here we need to think about managing our time effectively and to prioritize all tasks and goals set by us, may be for ourselves or for the organization that we work for. We play lots of roles in our life…we have lot of contributions towards the role we play. We owe few things/tasks towards our society, our workplace, our home.

Franklin Covey, provider of time management training and assessment services for organizations and individuals, suggest us to always “Live above the Line”.

Living above the line

Living above the line

You must always be able to differentiate between tasks that are “Urgent” and “Not Urgent”. I.e. you should always be in blocks I & II (please refer above fig.) Also you need to decide about things that are in your “Control” or “Not in Control“.

Simple things that you need to do to manage your time effectively are: 

  1. Use Single System: Use single system to note down things that are of priority to you. System can be just a notebook/diary where you can list out all “To-Do” things and simply number them as per their priorities. System can be your mobile device/palm device/your personal computer where you can type on things and simply put reminders and alarms.
  2. Do not depend on memory: While remembering things to do, do not depend on memory, just note down tasks, date, time, timelines/deadlines and so on.
  3. “Date” with yourself: Occasionally & periodically always spent sometime for yourself, you alone. Do things that you like. Decide and prioritize your long and short-term goals, revise them from time to time.
  4. Big Rocks: Define your key roles and identify big rocks (tasks) out of them. Give high priority to big rocks, rest all remaining are small rocks or just the sand. But small rocks and sand have equal importance, never ignore/postpone them; instead prioritize them.
  5. Thinking Perspective: Think from all perspectives. Think of all consequences while deciding priorities of your tasks.For e.g. just think what you want your manager to say about you at your 45th birthday; or what you want your son to say about you when you turn 50.And believe me, the things you want to hear from your manager or your son simply reflects you; how you were/are at things and managing them. 

Multiple things work for multiple people. Time management needs to be implemented at every phase of your life, your work and everything that you do. Time for recreation is also important.

The demands of the competitive marketplace put such a premium on personal productivity that if you are not productive, you are out! The increasing time demands of our careers are reflected in our personal lives as well. Everyone wants to be in control.

To be continued…

 

 

दूर दूर नभपार डोंगराच्या माथ्यावर
निळे निळे गार गार पावसाचे घरदार
सरीवर सर..तडा तडा गार गारा गरा गरा फ़िरे वारा
मेघियाच्या ओंजळीत वीज थिजलेला पारा
दूरवर रानभर नाचणारा निळा मोर
मोरपीस मखमल उतू गेले मनभर
सरीवर सर..
थेंब थेंब मोती ओला थरारत्या तनावर
शहार्‍याचे रान आले एका एका पानावर
ओल्या ओल्या मातीतून भिजवेडी मेघधून
फ़िटताना नवे ऊन झाले पुन्हा नवथर
सरीवर सर..

उधळत गात गात पाय पुन्हा परसात
माती मऊ काळी साय हूर हूर पावलात
असे नभ झरताना घरदार भरताना
आले जल गेले जल झाले जल आरपार
सरीवर सर..

अशा पावसात सये व्हावे तुझे येणेजाणे
उमलते ओले रान रान नव्हे मन तुझे
जशी ओली हूर हूर तरारते रानभर
तसे नाव तरारावे मझे तुझ्या मनभर
 

 

 

गीत – संदीप खरे
संगीत – संदीप खरे
स्वर – संदीप खरे
अल्बम – दिवस असे की …. (१९९९)

मायेच्या हळव्या स्पर्शाने खुलते,
नात्यांच्या बंधात धुंद मोहरते
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे,
का होते बेभान, कसे गहिवरते !आकाशी स्वप्नांच्या हरपून भान शिरते,
हुरहुरत्या सांजेला कधी एकटेच झुरते
सावरते, बावरते, घडते, अडखळते का पडते ?
कधी आशेच्या हिंदोळ्यावर मन हे वेडे झुलते
मन तरंग होऊन पाण्यावरती फिरते
अन्‌ क्षणात फिरुनी आभाळाला भिडते !
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे,
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

रुणझुणते, गुणगुणते, कधी गुंतते, हरवते,
कधी गहिऱ्या डोळ्यांच्या डोहात पार बुडते
तळमळते सारखे भाबडे नकळत का भरकटते ?
कधी मोहच्या चार क्षणांना मन हे वेडे भुलते !
जाणते जरी हे पुन्हा पुन्हा का चुकते ?
भाबडे तरी भासांच्या मागून पळते !
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे,
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

 
 
गीत गुरू ठाकुर
संगीत अजय, अतुल
स्वर शंकर महादेवन
चित्रपट अगं बाई …. अरेच्चा ! (२००४)

 

Song copy-pasted from here