Category: Marathi


Some of my Warli art…

Warli painting have very basic shapes – circles, triangles, squares and rectangles. Its an traditional art of “warli” people belonging to nothern Maharashtra. Its very simple to understand and learn drawing. Most of them have fixed color combinations – Brown background and white painting (the most common ones).

The art symbolizes gathering of people, Indian deities, farms and animals, music – everything about a community. Now-a-days it is becoming trendy, people are painting it over the walls of their compunds, in home lobbies and that is really attractive.

Till now I have made few drawings on river side gatherings, trees and animals. Have made bookmarks and keychains 😉 

Next target is Madhubani art 😀

Happy Holi and Enjoy Puran Poli …

(wishes in advance)
Congratulations Sachin for unbeaten double century in ODI ..  We are proud of you !!!

chk out Transparent Windows Concept Phone..

Window Phone – concept phone On one hand, clear conceptual phones already, so this is not just the first, but on the other, the so-called Window Phone has one impressive feature – its transparent housing varies depending on the weather! Thus, in the sunny days, the screen will be completely transparent, on a rainy day it will appear «virtual» drop, but it is covered with frost frost. Ie translucent screen will look like as well as present a window into a variety of weather. I do not know how it will be practical, but at least, very original! 🙂


आज मकरसंक्रांत… आज पर्यंत मकर संक्रांत म्हणजे आई नि तयार केलेले तीळगुळ आणि गुळाची पोळी … प्रथमच आज संक्रांती ला आई पुण्यात नाही. लग्नानंतर आता तीळगुळ आणि गुलाची पोळी बनवण्याची जबबदारी आता स्वतः मी घ्यावी असा विचार करतेय. आज आईला मिस करतेय कारण तीळगुळ आज मी विकत आणला आहे. पण आज संध्याकाळी नवर्‍याला शॉक देणार आहे गुळाची पोळी ( अर्थात प्रयोग) करून … विश मी लक … तीळ गुळ घ्या गोड गोड बोला … हॅपी मकर संक्रांती !!!

Another awesome phone from Google : Nexus One, manufactured by HTC and powered by Android operating system.

This phone officially got released on 5th Jan 2010.

Check out its technical specifications here.

Take a Nexus tour here.

Get all other general information here on wiki.

In this new year live each day with zest,daily grow and try to be highest and the best!!!

Wishing you all,

May the warmth and splendor, that are a part of this auspicious occasion, fill your life with happiness and bright cheer, and bring to you joy and prosperity, for the whole year….Wishing you all a very happy Diwali festival 2009…

Happy Diwali

Happy Diwali

तू निरागस चंद्रमा, तू सखे मधु शर्वरी …

चांदने माझ्या मनी ते पसरले क्षितीजावरी…

तू निरागस चंद्रमा, तू सखे मधु शर्वरी …

चांदने माझ्या मनी ते पसरले क्षितीजावरी…

तू निरागस चंद्रमा……..

काजलाचे बोट घे तू लाऊनी गालावरी,

काजलाचे बोट घे तू लाऊनी गालावरी,

मन्मनीचे भाव सारे उमलले चेहेर्यावारी

पाहतो जेव्हा तुला मी गजल उमटे अंतरी

शब्द झाले सप्तरंगी झेप घेण्या अंबरी,

तू निरागस चंद्रमा……..

सागराशी भेटण्या आतुर झाला हा रवी …….

सागराशी भेटण्या आतुर झाला हा रवी …….

भोवतीचे तेज सारे वाटते दुनिया नवी

हासता तू सूर ही झंकारले वार्यावरी …..

मी न माझी राहीले ही नशा जादूभरी ….

तू निरागस चंद्रमा . . . . . . . . . . . . . . . . . . ।

Song from the movie “Manini”

 

Wishing you all a very happy diwali!

दसरा म्हणजे आनंदाचा, उत्साहाचा, क्षात्र तेजाचा आणि पाटी पूजनाचाही सण. “दसरा सण मोठा, नाही आनंदा तोटा,’ असे म्हणण्यातूनच दसरा आणि त्याचे माहात्म्य व्यक्त होते. पण हा एवढाच दसरा आहे का?

एके काळी दसऱ्याच्या मुहूर्तावर सीमोल्लंघनाला जाण्याची पद्धत होती. पावसाळ्याचे दिवस आपापल्या शेताची, घराची काळजी घेतल्यानंतर मराठी वीर या दिवशी आपल्या तलवारी, भाले बाहेर काढायचे. पाती उजळली जायची, त्यांची पूजा व्हायची आणि स्वाऱ्या “मुलूख मारायला’ बाहेर पडायच्या.

काळानुसार त्यात बदल झाला. दसऱ्याच्या दिवशी स्वाऱ्यांना जाणे थांबले. सोने लुटणे म्हणजे संध्याकाळी देवाला जाऊन येताना आपट्याची पाने आणणे, एवढ्यापुरते मर्यादित राहिले. सीमोल्लंघन म्हणजे गाड्या काढून जवळच्या एखाद्या देवीच्या मंदिरात जाऊन येणे, एवढेच बाकी राहिले.

यात काय चुकीचे आहे, असा प्रश्‍न पडणे साहजिकच आहे. आता आम्ही काय लढायला जायचे का, असा प्रश्‍न विचारणेही स्वाभाविक आहे. परंतु यात एकच सतत जाणवत राहते की आपण “सीमोल्लंघन’ या संकल्पनेचा अर्थ फारच संकुचित घेतला आहे. सीमोल्लंघन हे एखाद्या क्षेत्रात होऊ शकते, आपल्या जीवनशैलीत होऊ शकते, आपल्या आर्थिक, सामाजिक, शैक्षणिक बाबींमध्येही होऊ शकते! असे सीमोल्लंघन करणाऱ्यांची उदाहरणेही आपल्या आसपास आहेत. याबाबतचे अगदी आताचे उदाहरण द्यायचे तर “गांधीगिरी’ हे “गांधीवादा’ने केलेले सीमोल्लंघनच आहे!

योग्य कारणासाठी किंवा नव्या जमान्यात न सामावणाऱ्या चौकटी मोडणे, असा सीमोल्लंघनाचा नवा अर्थ घेता येईल. केवळ कुष्ठरोग्यांच्या सेवेसाठी घरदार सोडणारे बाबा आमटे, आदिवासींची सेवा करण्यासाठी बाबांच्या पावलावर पाऊल ठेवणारी त्यांची मुले, सुना, नातवंडे आणि नातसुना या साऱ्यांनी सीमोल्लंघनच केले आहे. एखादी फ्लॉरेन्स नाईटिंगेल जननिंदेची पर्वा न करता रुग्णांच्या सेवेचे व्रत अंगीकारते, तर एखादी मेधा पाटकर धरणग्रस्तांच्या मागण्यांसाठी रान पेटवते, एखादा राजेंद्रसिंह राजस्थान हिरवागार व्हावा म्हणून जिवाचा आटापिटा करत असतो. हे सारे तत्कालीन चौकटी मोडणारे, समाजाने किंवा कुटुंबाने घातलेल्या सीमा ओलांडणारेच आहेत. एखादे रघुनाथ माशेलकर, एखादे नरेंद्र जाधव, एखादे लक्ष्मी मित्तल किंवा एखादे धीरूभाई अंबानी आपल्या आर्थिक सीमा धैर्याने ओलांडून शैक्षणिक किंवा आर्थिक क्षेत्रात गगनभरारी घेतात, हे सीमोल्लंघनच नाही का?

सीमोल्लंघनाचा हा अर्थ आता आपण समजावून घेण्याची गरज आहे. अगदी जवळचे उदाहरण द्यायचे तर वाहतुकीचे नियम पाळणे, प्रदूषण कमी करण्यासाठी प्रयत्न करणे किंवा तसा प्रयत्न करणाऱ्यांना सहकार्य करणे, हेदेखील आपल्या दृष्टीने सीमोल्लंघन होऊ शकते. सीमोल्लंघनाचा हा नवा अर्थ खूप महत्त्वाचा आहे. अनेकांनी तो सांगण्याचा प्रयत्न केला आहे. आता गरज फक्त आचरणात आणण्याची आहे!

 

Copy-Pasted from http://www.esakal.com/aadishakti/vijayadashami.html

 

दूर दूर नभपार डोंगराच्या माथ्यावर
निळे निळे गार गार पावसाचे घरदार
सरीवर सर..तडा तडा गार गारा गरा गरा फ़िरे वारा
मेघियाच्या ओंजळीत वीज थिजलेला पारा
दूरवर रानभर नाचणारा निळा मोर
मोरपीस मखमल उतू गेले मनभर
सरीवर सर..
थेंब थेंब मोती ओला थरारत्या तनावर
शहार्‍याचे रान आले एका एका पानावर
ओल्या ओल्या मातीतून भिजवेडी मेघधून
फ़िटताना नवे ऊन झाले पुन्हा नवथर
सरीवर सर..

उधळत गात गात पाय पुन्हा परसात
माती मऊ काळी साय हूर हूर पावलात
असे नभ झरताना घरदार भरताना
आले जल गेले जल झाले जल आरपार
सरीवर सर..

अशा पावसात सये व्हावे तुझे येणेजाणे
उमलते ओले रान रान नव्हे मन तुझे
जशी ओली हूर हूर तरारते रानभर
तसे नाव तरारावे मझे तुझ्या मनभर
 

 

 

गीत – संदीप खरे
संगीत – संदीप खरे
स्वर – संदीप खरे
अल्बम – दिवस असे की …. (१९९९)

 

आज गुरुपौर्णिमा ,

त्या  निमित्ताने,माझ्या सर्व गुरूंना,आईबाबांना,सर्व मार्गदर्शक मित्रमैत्रिणी,सोबती यांना मनापासून अभिवादन आणि शुभेच्छा !

 

This reminds me my school & college days. Every year we used to celebrate GuruPornima and used to organise various activities like felicitation of teachers,speeches,elocution competition and so on. Being “headgirl” in school,I was always one of the organisers for such functions. Preparing for speech used to be a difficult task for me those days, I used to get tired reading and writing.

Few of my teachers used to give lotz & lotz of instructions : Tejaswini do this , do that , hehe…. olden days bring smiles!

Later,in college, we used to dressup in saree and goto teach juniors the subjects that we used to like. Instead of teaching I always arranged quizes and general talks in classrooms…Preparing for speech was again a duty for me in college also.

I remember my all teachers , right from nursery till end of my college days, sometimes I read my old autograph book (the one we used to get filled up on send off day from all teachers!) where teachers posted comments/best wishes for me…

But what I think is why only one day to remember your gurus ?   They should/must be remembered each and every day…what say?  🙂

The learning phase in life…is continued forever!

 अनंत तारा नक्षत्रे ही अनंत या गगनात
अनंत दीप्ती, अनंत वसुधा, हे शशिसूर्य अनंत.
वरती खाली सर्व साठले वातावरण अनंत,
माप कशाचे, कुणा मोजिता, सर्व अनंत अनंत।

कितेक मानव झटती, करिती हाडाचेही पाणी,
अनंत वसुधा आजवरी हो परी मोजली कोणी!
म्हणोत कोणी ‘आम्ही गणिला हा ग्रह- हा तारा,’
परंतु सांगा कुणी मोजिला हा सगळाच पसारा?

विशाल वरती गगन नव्हे, हे विश्वाचे कोठार,
उदात्ततेचा सागर हा, चिच्छांतीचा विस्तार.
कुणी मोजिला, कुणास त्याची लांबीरूंदी ठावी?
फार कशाला दिग्वनिंताची तरी कुणी सांगावी?

अनंत सारे विश्व जाहले अनंतात या लीन,
क्षुद्र मानवा, सांग कशाचा बाळगिसी अभिमान?
तव वैभव हे तुझे धनी ही, हे अत्युच्च महाल,
जातिल का गगनास भेदूनि? अनंत का होतील?

तुझ्या कीर्तिचे माप गड्या का काळाला मोजील!
ज्ञान तुझे तू म्हणशी ‘जाईल’, कोठवरी जाईल?
‘मी’ ‘माझे’ या वृथा कल्पना, तू कोणाचा कोण?
कितेक गेले मी मी म्हणता या चक्री चिरडून।

कवी – बालकवी

मायेच्या हळव्या स्पर्शाने खुलते,
नात्यांच्या बंधात धुंद मोहरते
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे,
का होते बेभान, कसे गहिवरते !आकाशी स्वप्नांच्या हरपून भान शिरते,
हुरहुरत्या सांजेला कधी एकटेच झुरते
सावरते, बावरते, घडते, अडखळते का पडते ?
कधी आशेच्या हिंदोळ्यावर मन हे वेडे झुलते
मन तरंग होऊन पाण्यावरती फिरते
अन्‌ क्षणात फिरुनी आभाळाला भिडते !
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे,
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

रुणझुणते, गुणगुणते, कधी गुंतते, हरवते,
कधी गहिऱ्या डोळ्यांच्या डोहात पार बुडते
तळमळते सारखे भाबडे नकळत का भरकटते ?
कधी मोहच्या चार क्षणांना मन हे वेडे भुलते !
जाणते जरी हे पुन्हा पुन्हा का चुकते ?
भाबडे तरी भासांच्या मागून पळते !
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे,
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

 
 
गीत गुरू ठाकुर
संगीत अजय, अतुल
स्वर शंकर महादेवन
चित्रपट अगं बाई …. अरेच्चा ! (२००४)

 

Song copy-pasted from here